Czy znajdzie się alternatywa…

Majstrowanie obecnie rządzących przy ordynacji wyborczej może skutkować przesunięciem wyborów do samorządu. Trudno na dzisiaj jednoznacznie określić, kiedy będą one miały miejsce. Nigdy wcześniej nie mieliśmy do czynienia z sytuacją, która znacznie wcześniej wymusza spekulacje w formie nieformalnych przymiarek, kto ewentualnie pokusi się o walkę i stanie do wyborów na najważniejszą funkcję w Łomży, by zasiąść w prezydenckim fotelu na kolejną kadencję.

Wybory za niecałe półtorej roku, a może za blisko dwa. Nikt tego dzisiaj nie wie. Nieoficjalnie kampania trwa, trudno tego nie zauważyć. Nie da się ukryć, że główni aktorzy intensywnie pracują na wyborcze głosy. O tym dyskutuje się od wielu miesięcy. Puszczona w miasto plotka, jakoby Mariusz Chrzanowski miał zrezygnować z kandydowania jest informacją dla naiwnych. Nie oszukujmy się, Mariusz Chrzanowski – pomimo nasilającej się krytyki sposobu jego rządzenia – jest w sytuacji komfortowej, jego pomocnicy podobnie. Zawsze urzędujący włodarz miasta ma przewagę nad swoimi potencjalnymi kontrkandydatami. Do wyborów rządzi, więc decyduje i ma możliwości w różnej formie wspierać środowiska, których przedstawiciele udadzą się do lokali wyborczych, by zdecydować o przyszłości miasta. Mariusz Chrzanowski, z racji pełnienia funkcji prezydenta drugą kadencję, dysponuje rozbudowanym zapleczem. To zasadnicza przewaga nad konkurentami. Z wiedzy, jaką nie trudno posiąść, wiadomo, że w poszczególnych środowiskach Mariusz Chrzanowski traci systematycznie punkty. Ale nie znaczy, że traci siłę jako elekt.

Trzeba pamiętać, że wysoki wynik Mariusza Chrzanowskiego w ostatnich wyborach w pierwszej turze był wypadkową konfliktu w PiS i błędnym doborze kandydata tego ugrupowania. Natomiast świetny wynik w drugiej turze, o czym oficjalnie nie powiedziano, był silnie wsparty elektoratem Platformy Obywatelskiej plus znaczną częścią Prawa i Sprawiedliwości. Śmiało można wysunąć tezę, że jeśli frekwencja wyborcza utrzymałaby się w nadchodzących wyborach na poziomie tej z 2018 roku, Mariusz Chrzanowski przy obecnej konfiguracji społeczno-politycznej w Łomży nie będzie mógł spać spokojnie, gdyż w pierwszej turze może nie, ale w drugiej jego szansa na sukces może napotkać na poważne problemy.

Podsumujmy. Zarówno lokalni analitycy, jak i sam Mariusz Chrzanowski mają pełną świadomość, że na dziś – mimo wszystko – urzędujący prezydent jest faworytem najbliższych wyborów. Jednakże skomasowanie plusów i minusów w całość, niekoniecznie stawia Mariusza Chrzanowskiego na pozycji kandydata nie do pokonania. Czy na pewno ten tok rozumowania nie nosi wad?

Środowiska w mieście coraz głośniej mówią o potrzebie zmiany człowieka na fotelu prezydenta, mają poważny dylemat. Znalezienie alternatywy w postaci kontrkandydata dla tak „okopanego” przeciwnika, jak Mariusz Chrzanowski, nie jest zadaniem prostym. Z wielu powodów. Jeśli te środowiska rzeczywiście nie tylko myślą, ale konkretnie chcą doprowadzić do zmiany prezydenta, muszą szukać porozumień wypełnionych po brzegi kompromisami, z jakimi do tej pory nie mieliśmy w mieście do czynienia. Takie rozwiązanie ma zasadniczą zaletę – pozwoli być może, a nawet powinno, zdecydowanie zaważyć na maksymalnym wzroście frekwencji w odniesieniu do 2018 roku. Do zagospodarowania jest bowiem niemal dwie trzecie osób uprawnionych do głosowania. To ogromny potencjał, którego przy obecnej wiedzy wyborców Mariusz Chrzanowski nie jest w stanie pozyskać, jego kontrkandydat jak najbardziej. Jest to jeden z kluczowych warunków do stawienia czoła mocno „okopanemu” przeciwnikowi, działającemu z pozycji siły piastującego władzę. Oczywiście trzeba spełnić dużo więcej warunków pomniejszych, ale dwa z nich są fundamentalne. Jeden został powyżej omówiony.

Drugim z nich jest znalezienie kandydata, który już teraz i na okres kampanii wyborczej oraz na sam dzień wyborów wyposażony byłby w silniejsze atuty niż urzędujący obecnie w ratuszu. Potrzeba kandydata posiadającego już teraz zaplecze społeczno-polityczne, posłuch, szacunek i poparcie w środowiskach miejskich, będącym gwarantem racjonalnego rozwoju miasta a nie tworzeniem sztucznego sukcesu na koszt mieszkańców, czyli mającego szacunek do pieniędzy publicznych, a także mogącego zyskać akceptację znacznej części urzędników i osób robiących w oświacie. Posiadanie tego ostatniego atutu ma niezwykłe znaczenie, bowiem posiadają oni spore przełożenie na osoby, które wyborów nie opuszczają. Wymienieni patrzą również podczas wskazywania swojego kandydata na własne bezpieczeństwo, robią rachunek strat i zysków. Innej możliwości pokonania urzędującego włodarza miasta w tak szczelnym łomżyńskim środowisku nie ma. Każdy inny wariant i przymierzanie kandydatów bez tych walorów z góry skazane jest na porażkę.

Aż trudno sobie wyobrazić, jak będzie kierowane miasto przez kolejne pięć lat, kiedy najbliższe wybory wygra po raz trzeci „kolos na glinianych nogach”, który wcześniej świetnie rokował. Nie ukrywam, że też dałem się swego czasu usidlić oczekiwaniom. Narcyz może się nadąć i dmuchnąć niczym tsunami, ze skutkiem trudnym do przewidzenia.

Kto posiada walory, dające potencjalny sukces w postaci zmiany osoby na fotelu prezydenta? Odpowiedź jest łatwa, i trudna zarazem. W ocenie naszego zespołu są w mieście dwie takie osoby. Ich nazwiska przemilczymy, by nie robić im niedźwiedziej przysługi. Poza tym nie mamy wiedzy, czy któraś z tych dwóch osób w ogóle nosi się z zamiarem kandydowania na tę najważniejszą funkcję w mieście. Ale jeśli ma, a środowiska chcą zmiany, to nie ma na co czekać. Wyborca nie lubi kandydatów wyciąganych „za pięć dwunasta z kapelusza”. Wyborca chce wiedzieć, by obejrzeć, poczuć i dotknąć. Upływający czas działa obecnie w dużej mierze na korzyść Mariusza Chrzanowskiego. Pozdrawiam Czytelników.

PS. Powyższe przemyślenia mogą się rozsypać, jak domek z kart, kiedy okaże się, że prezydent Mariusz Chrzanowski wystartuje do parlamentu i weźmie mandat. Takie prawdopodobieństwo również istnieje. Wówczas trzeba będzie rozpisać nowy scenariusz, choć będzie wymagał jedynie drobnych – raczej kosmetycznych – poprawek.